ایرانیان باستان و حق بیمه

بستن


ایرانیان باستان و حق بیمه

 

امروزه بهره مندی از بیمه جزء حقوق شهروندی افراد در جوامع متمدن تلقی می شود حال اینکه این بهره مندی ، امروزه شامل بسیاری از افراد نمی شود.

اگر سری به ایران در پنج هزار سال پیش بزنیم خواهیم دید که این سرزمین متمدن چگونه در آن روزگار این امتیاز را برای نیروی کار جامعه اش در نظر می گرفته.

ایرانیان باستان گدایی را ننگ می‌دانستند

بیمه مردم در ایران از دوره کیقباد (حدود 5000 سال پیش) آغاز شد. در این دوره اگر کسی دچار آسیب می‌شد باید به او تاوان یا بیمه داده می‌شد که به بیمه تاوان و به بیمه‌شدگان دریغمندان می‌گفتند

به گزارش مهر، پادشاهی کیقباد برابر دوره‌ای است که  ایرانیان در آن زمان دریافتند که زیر یک درفش و یک حکومت مرکزی بودن بسیار بهتر است و در برابر دشمنان یارای مقاومت بیشتری دارند به همین دلیل از میان خود یک شاه انتخاب کردند که بر بقیه حکومت می‌کرد و شاهنشاه خوانده می‌شد.

در آن زمان کیقباد نماد شاهی بود که تمامی ایران به فرمانش بود. یکی از این فرمان‌ها پرداخت بیمه به آسیب دیدگان بود. در زمان پادشاهی کیقباد اگر کسی دچار آسیب می‌شد یا خانه اش آتش می‌گرفت یا کشتزارش با خشکسالی بی‌ثمر می‌ماند باید به او تاوان یا بیمه داده می‌شد.

دریغمندان همان آسیب‌دیدگان بودند.

فریدون جنیدی نویسنده کتاب «حقوق جهان در ایران باستان» به مهر گفت: در بررسی اشعار شاهنامه و کتاب اوستا به این مسئله پی بردم که از دوره کیقباد به کسانی که دچار خسارت یا آسیب می‌شدند تاوان تعلق می‌گرفت.

جنیدی بیان کرد: در کتاب اوستا به کسانی که تاوان دریافت می‌کردند "دریغو بیو" نام داده‌اند  که ترجمه آن به زبان فارسی «دریغمندان» است.

وی ادامه داد: گزارندگان اوستا به خوبی دریافت نکرده‌اند که معنای دریغمندان چیست بنابراین در همه جا از این واژه استفاده کرده اند درحالی که برگردان این کلمه در زبان فارسی درویشی به دریوزگی و گدایی نیز تعبیر می‌شود و مهمتر آنکه گدایی کردن در ایران باستان یکی از ننگ‌ها و گناهان به حساب می‌آید.

جنیدی بیان کرد: طبق نوشته‌های کهن از جمله اوستا و شاهنامه فردوسی، تاریخ بیمه به دورانی دورتر از هخامنشیان یعنی حدود 4800 تا 5000 سال پیش مربوط می‌شود. با این حال هنوز در مورد بسیاری از مناطق ایران مانند خوراسان، اسپهان و ... مطالعه و کاوش نشده است تا بتوان گفت اسنادی وجود دارد که نشان دهنده قدمت بیشتر پرداخت تاوان باشد.

نویسنده کتاب «حقوق جهان در ایران باستان» بیان کرد: غربی‌ها همیشه فکر می‌کردند که بیمه یا تاوان در ایران باستان از زمان هخامنشیان بوجود آمده است اما این گمان اشتباه است، چون آنها نوشته‌های ایرانی مانند اوستا و کتاب‌های پهلوی و شاهنامه را نخوانده اند و فقط به گلنوشته‌های هخامنشی اکتفا کرده و تصور کرده اند که تمامی کارگران و مهندسانی که به ساختن کاخ‌ها و...  مشغول بودند بیمه می‌شدند.

 

اضافه کردن نظر

کد امنیتی
تازه سازی

ورود کاربر

RSS مطالب

آمار سایت

آمار سایت

تعداد اعضای سایت

شما هم به ما بپیوندید.

عضویت رایگان است.

عضویت در سایت