شیشه و آبگینه در گذر زمان

بستن


شیشه و آبگینه در گذر زمان

 

شیشه و آبگینه در گذر زمان

شاید بتوان گفت آشنایی ابتدایی بشر با شیشه و آبگینه در طبیعت اتفاق افتاد. کانی هایی مانند سیلیس جزء شیشه های طبیعی هستند اما تولید شیشه و آشنایی با صنعت شیشه گری ابتدا بین مصری ها رواج یافت اگر چه باستان شناسان معتقدند در سه هزار سال قبل از میلاد، سومری ها با این فن آشنایی داشتند و شیشه از سومر به دیگر نقاط از جمله ایران راه یافته است.

در خوزستان یعنی عیلام باستانی شواهدی از شیشه سازی پیش از میلاد مسیح وجود دارد و از زمان هخامنشی نیز شیشه های ساخته شده اندکی به جا مانده است. بعدها از شیشه گری نه فقط برای ساخت ظروف مورد نیاز که به عنوان عرضه نوعی هتر استفاده می شده است.

در دوره اسلامی، شیشه ها با وسایل تزئینی و رنگ آراسته می شد اما این حرفه در دوران مغول رونق و رواج خود را از دست داد و به عنوان یک هنر ارزنده کنار گذاشته شد. در زمان صفویان نیز شاه عباس کبیر سعی کرد تا هنر آبگینه سازی در شهرهایی مانند اصفهان و کاشان و شیراز احیا شود و در راه تعلیم شیشه گران ایرانی حتی از مربیان ایتالیایی نیز بهره گرفته شد.

در زمان قاجار به علت مبادلات تجاری ایران با دیگر کشورها بلورهای مرغوب به ایران راه پیدا کرد و در نتیجه بازار داخلی که کیفیت کمتری نیز داشت ضعیف تر از قبل شد. امروزه تولیدات داخلی نسبت به گذشته از کیفیت بهتری برخوردار است ولی همچنان در رقابت با محصولات غیر ایرانی دچار مشکل می شود ولی از یاد نبریم تهیه آبگینه های تزئینی به شکل  فوتی (سنتی) جایگاه ویژه ای دارد و نباید ارزش معنوی دست هنرمندان این عرصه را نادیده انگاشت.

 

اضافه کردن نظر

کد امنیتی
تازه سازی

ورود کاربر

RSS مطالب

آمار سایت

آمار سایت

تعداد اعضای سایت

شما هم به ما بپیوندید.

عضویت رایگان است.

عضویت در سایت